2, మార్చి 2012, శుక్రవారం

గూడు చిన్నబోయింది

రెక్కలొచ్చిన చిట్టితల్లి గూటిని తను చుట్టూ అల్లుకున్న మమకారాలను కష్టం మీద చేదించి జంట గువ్వ తో ఎగిరిపోయింది .....గూడు వెలవెలబోయింది .

18, ఫిబ్రవరి 2012, శనివారం

ఒక ఆహ్వానం ఆప్యాయంగా ....

నా ఏకైక ప్రియ గారాల పుత్రిక చిన్నారి చిన్ని కి వారం రోజుల్లో అంటే వచ్చే ఆదివారం అనురాగాల పందిరిలో ఆత్మీయుల సమక్షం లో వివాహం జరగబోతుంది .......ప్రేమ నాదం చిగురించి జీవన గానం ఆలపించే శుభ వేళలో ఆప్తులైన మిత్రులు విచ్చేసి చిన్నారులను ఆశిర్వదించ కోరుతున్నాను.....సమ్మతము తెల్పిన మిత్రులకు వివరాలు తెలియచేయగలను......

7, జనవరి 2012, శనివారం

16, నవంబర్ 2011, బుధవారం

సంతృప్తి

నాపై పెట్టిన భాద్యత సంతృప్తిగా నెరవేర్చగలిగాను .ఇచ్చిన పనిని చాలెంజ్ గా తీసుకుని అనుకున్నదానికన్నా బాగాచేసాను (అంటున్నారు ) ఏమైనాగుర్తుంచుకోదగ్గ రోజు.

6, నవంబర్ 2011, ఆదివారం

నన్ను వెదుక్కుంటూ వచ్చావా

అలసట నీ జాడ తెలీదు అనుకున్నానే ;ఇన్నాళ్ళు మచ్చుకయి కాన రాలేదే !ఇంత హడావిడిగా నన్ను వెదుక్కుంటూ వచ్చావెందుకమ్మ!ఇంకొన్నాళ్ళు నన్ను వదిలేయరాదా;ఎంత కాలమో కాదు పదునైదు సంవత్సరాలు చాలు చిటికలో అన్ని చక్కబెట్టుకుని నీతో కూర్చుంటాను !

14, అక్టోబర్ 2011, శుక్రవారం

మరో జన్మ

మరో జన్మ !
దేవుడా నా చిన్ని గూడు నిలబెట్టాడు .తను మమ్మల్ని గుర్తు పట్టేవరకు నేను నేనే కాదు .మా ఇద్దరి ప్రపంచం తన తోనే అని అప్పుడు ఇప్పుడు అని స్పష్టం అయ్యింది .ఇప్పడు చుట్టూ ప్రపంచం అందం గా కనబడుతుంది .తనకోసం ఈ వారం రోజులు నిద్రాహారాలు మాని నాతో కష్టం పంచుకున్న నా మిత్రులకు బంధువులకు ఏమిచ్చిన ఋణం తీరదు .దేవుడు మా అందరి మొర ఆలకించి తిరిగి ఆయనకీ మరో జన్మ ప్రసాదించాడు

28, సెప్టెంబర్ 2011, బుధవారం

చిన్ని చిన్ని ఆనందాలు

రెండురోజులనుంచి కాస్త సాంత్వన .ముఖ్యంగా కొలువు కి రిలీఫ్ మనస్సుకి విశ్రాంతి .కాలం తో పాటు పరుగు వెనక్కి తిరిగి చూసుకుంటే వెలితి .హ్మం నేను మెచ్చేవి నాకు నచ్చేవి నా ఇష్టాలు ఆనందాలు కోల్పోతూ వేరోకదానిలో సరిపెట్టుకుంటూ కాలం గడిచిపోతుంది .చిన్ని చిన్ని ఆనందాలే మిస్ అయ్యిపోతున్నాను :-(
ఇంట్లో మధ్యాహ్నం సమయంలో హాల్లో నేల మీద పడి పుస్తకాలు చదవడం ఇష్టం కాని ఇప్పుడదేదో అపురూపంగా దొరికే సమయం అయ్యింది .
అలానే ఉత్తరం అంటే చాల ఇష్టం .(ఉత్తరాలు ఇష్టమే )..ఉత్తరం అంటే ఉత్తర దిక్కు అన్నమాట ,అక్కడ తలుపు మెట్టుపైన కుర్చుని ప్రపంచాన్ని చుసేయ్యవచ్చు .ముఖ్యంగా మధ్యాహ్న సమయంలో అరటిచెట్ల నీడలో రంగుల పిట్టలు గోరింకలు ఉడుతలు చేసే కిచకిచ ధ్వనులతో గాలికి అటుఇటు కదిలే కొమ్మల తో పాటు సిరిమువ్వల్ని తలపించే ఫెంగ్శ్యు గంటల రాగాలతో ...అదో అధ్బుత ప్రపంచంలా అనిపిస్తుంది .ఇది అరుదయింది .
సాయంత్రాలు అలా ఇంటి మేడ పైకెక్కి కొండల్లో క్రుంగి పోతున్నసూరీడ్ని చూడటం ఇష్టం,కన్యాకుమారిలోచూసిన దృశ్యం కంటే అధ్బుతంగా వుంటుంది .కాని చంద్రుడ్ని చుక్కల్ని చూసుకుంటూ ఇల్లు చేరవలసివస్తుంది .ఇదీ నాకు అపురూపం అయ్యిందే !నిత్య జీవితంలోని ఆనందాలే స్వల్పమైనవి కోల్పోతున్నాను .వినడానికి విచిత్రంగా అనిపించినా ఇవి నాకు అపురూపం!
జీవితానికి ఉగాదులు లేవు ఉషస్సులు లేవు అంటే ఇదేనేమో :-)